ساختمان مسکونی از نظر اسکلت باید نه تنها مقاوم در برابر نیروهای زلزله ساخته شود، بلکه باید دارای دوام لازم در مدت زمان پیش‌بینی شده برای بهره‌برداری از آن نیز باشد. اگرچه از نظر کارکرد اقتصادی می‌توان بخش‌هایی از ساختمان را از مصالح سبک بنا نمود، اما اسکلتی که بتواند کارکرد درست داشته باشد، معمولاً وزن قابل ملاحظه‌ای از ساختمان را به خود اختصاص می‌دهد.

با افزایش ارتفاع و به تبع آن نیروهای حاصل از زلزله مقاطع باربر ساختمان بسیار بزرگ شده و تکان‌های ناشی از نیروی زلزله، در طبقات فوقانی شدید می‌شود (شتاب و تغییر مکان‌های بیشتر از حد مجاز). برای اجتناب از این مسائل، روشی تحت عنوان سوپرفریم R.C برای اسکلت ساختمان، در کشور ژاپن، ابداع شده و به‌ عنوان جدیدترین فناوری به اجرا گذاشته شده است.

روش ابداعی سوپرفریم علاوه بر در نظر گرفتن توصیه های معمول ساختمان سازی با ملحوظ نمودن انواع توصیه‌های ایمنی دیگر مانند آتش‌سوزی و انفجار و … مسائل جدیدی را از دید اجرای بخش‌های تأسیساتی در نظر گرفته دارد تا علاوه بر دسترسی آسان به کلیه بخش‌های تأسیساتی، هرگونه تعمیر و تعویض در آنها بدون ایجاد مزاحمت، برای سایر همسایه‌ها، عملی شده و همه دسترسی‌ها از داخل خود واحدها صورت گیرد.

اجزای اصلی سازه سوپرفریم R.C

با تشریح اسکلت یک ساختمان اجرا شده، به روش سوپرفریم، می‌توان به نحوه کارکرد آن پی برد. بخش‌های باربر ساختمان از شش جزء تشکیل شده است. این اجزای را می‌توان به صورت زیر تشریح نمود:

۱- سوپروال

سوپروال یا دیوار برشی مرکزی هسته اصلی باربر نیروهای قائم و به خصوص نیروهای زلزله می‌باشد که با مقطع I شکل اجرا می‌شود. این دیوار برشی، که در هسته ساختمان قرار می‌گیرد، از بخش پایین بر روی فونداسیون قرار گرفته و در بخش بالای خود به سوپربیم منتهی می‌شود. دیوار برشی به‌ صورت بتن در جا، اجرا می‌گردد که بتن آن در بخش‌های پایین بتن با مقاومت بالاست. با در نظر گرفتن شکل‌پذیری ساختمان، مقاومت بتن سوپروال از ۶۰ نیوتن بر میلی‌مترمربع در بالای فونداسیون به مرور به مقدار ۳۶ نیوتن بر میلی‌متر‌مربع در بخش بالایی آن کاهش می‌یابد. آرایش میلگرد آن براساس انجام آزمایش‌هایی، بر روی قطعات مدل، طراحی شده است. از نظر اجرایی، سوپروال همیشه دو طبقه جلوتر از اجرای کف‌ها پیش می‌رود تا وقفه‌ای در کار ایجاد نشود. شبکه میلگردهای این بخش، به دلیل سنگینی زیاد در سطح زمین ساخته شده و به‌ وسیله جرثقیل برجی در محل خود نصب می‌شود. جرثقیل برجی باید حداقل قادر به جابجایی ۱۰ تن بار باشد.

۲- ستون‌های اتصالی

در طرح سوپرفریم، در هریک از نماهای ساختمان دو ستون اتصالی و جمعاً به تعداد هشت عدد، اجرا می‌گردد. این ستون‌ها که بزرگ‌ترین مقطع (ستون) را در ساختمان دارند (مقطع ۱/۱ * ۱/۱ متر) به‌ دلیل قرار گرفتن در نمای ساختمان، فضای داخلی را اشغال نمی‌کنند. وظیفه اصلی این ستون‌ها، انتقال نیروی زلزله از بالای ساختمان بر روی پی می‌باشد. این ستون‌ها به صورت پیش‌ساخته در سطح کارگاه ساخته می‌شوند. با توجه به اهمیت آنها در محافظت ساختمان از تصادم اشیای خارجی در حین بهره‌برداری و با عنایت به کارکرد آنها، کنترل کاملاً دقیقی بر روی قطعات پیش‌ساخته انجام می‌شود و اگر بتن ستونی مناسب نبوده باشد آن ستون از رده خارج می‌شود. مقاومت بتن در این ستون‌ها نیز به‌ صورت هماهنگ با سوپروال از ۶۰ تا ۳۶ نیوتن بر میلی‌مترمربع متغیر است.

 ۳- لوازم جذب انرژی (میراگرها)

یک ساختمان بلند باید در مقابل تکان‌های شدید ناشی از زمین‌لرزه رفتار کاملاً پیش‌بینی شده‌ای را داشته باشد. قراردادن لوازم جذب انرژی اگرچه از حدود ۳۰ سال پیش در دنیا رواج پیدا کرده است، اما گذاشتن نوع خاصی از آنها در بالای ساختمان، تنها در تکنیک سوپرفریم استفاده می‌شود. لوازم جذب انرژی که همانند یک کمک فنر بسیار بزرگ عمل می‌کنند رفتار ساختمان را کنترل کرده و سطح تنش‌ها را به میزان قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهند. در ساختمان سوپرفریم با ارتفاع ۳۳ طبقه تعداد ۳۲ عدد از آنها که چهار عدد بر روی هر ستون اتصالی قرار می‌گیرد نصب خواهد شد. بنابراین در هنگام وقوع زلزله، نیروهای حاصل از زلزله بر دیافراگم‌های هر طبقه اثر کرده و نیروها به سوپروال منتقل می‌شود. سوپروال با جذب نیروها تغییر مکان‌ها را به بالاترین نقطه ساختمان منتقل می‌کند. تغییر مکان‌ها به چهار عدد سوپربیم که در بالای سوپروال قرار می‌گیرند منتقل شده و از طریق آن ها به لوازم جذب انرژی انتقال می‌یابند. این لوازم هم به صورت فشاری و هم کششی عمل کرده و نیروهای زلزله را پس از کاهش دادن بر روی ستون‌های اتصالی منتقل می‌کنند و همان‌طور که ذکر شد، نیروها سپس از طریق ستون‌های اتصالی به صورت قائم بر روی پی منتقل می‌شوند.

۴- سوپربیم

در بالاترین بخش اسکلت ساختمان چهار عدد تیر با مقطع بزرگ (۰۰/۱ * ۰۰/۴ متر) بر بالای سوپروال قرار می‌گیرند که تغییر مکان‌های آنرا به لوازم جذب انرژی منتقل می‌نمایند. این تیرها کارکرد بسیار حساسی را در هنگام وقوع زلزله و یا برخورد یک شیء خارجی به ساختمان از خود نشان می‌دهند.

 ۵- ستون‌های ساده

ساختمان با سوپرفریم، فری پلان (Free Plan) نیز نامیده می‌شود و این بدان معنا است که به دلیل مسطح بودن کف‌ها و عدم وجود ستون‌های میانی زیاد (تنها یک ستون میانی در یک کاشانه ۲۳۵ مترمربع وجود دارد) می‌توان هر نوع پلان دلخواه را در هر طبقه پیاده نمود. درحقیقت نه تنها تکنیک سوپرفریم، از منظر سازه‌ای، آخرین دستاورد به شمار می‌رود بلکه این تکنیک، از نظر معماری، نیز به آخرین دستاوردها متکی است یعنی ” ما باید خودمان را با سلیقه استفاده‌کنندگان تطبیق دهیم “.

۶- دیافراگم‌ها

کلیه کف‌سازی‌ها به صورت دال دیافراگمی اجرا شده و تنها یک تیر میانی از تقاطع دال‌ها در دو تراز مختلف و با اختلاف ۳۰ سانتی‌متر شکل می‌گیرد. این کف‌ها به صورت کاملا مشخص نیروهای زلزله طبقات را به هسته مرکزی (سوپروال) منتقل می‌نمایند. این نوع کف‌ها ارجحیت زیادی دارد، به طوری‌که عدم وجود تیرهای با ارتفاع زیاد انعطاف در پلان را زیاد می‌کند و در نتیجه سقف‌ها مزاحمتی برای اجرای تأسیسات ایجاد نکرده و ساختمان را برای شرایط (Free Plan)مهیا می‌سازد. در طراحی سقف‌ها که به صورت دال اجرا می‌شوند دو سطح با اختلاف ۳۰ سانتی‌متر در نظر گرفته شده است. بخش‌های داخلی که سرویس‌ها و آشپزخانه و غیره بر روی آن قرار می‌گیرند ۳۰ سانتی‌متر پایین‌تر از کف اتاق‌ها و سایر قسمت‌ها اجرا می‌گردند. از این بخش کلیه خطوط لوله آب و فاضلاب و گاز واحدها عبور داده می‌شود که با اجرای کف کاذب در مواقع اضطراری می‌توان از داخل هر واحد به لوله‌ها دسترسی پیدا کرد.

کلیه خطوط برق، تلفن و تهویه مطبوع در زیر سقف‌ها به آن متصل می‌شوند و یک سقف کاذب کم وزن روی آنها را می‌پوشاند.

https://www.blogfa.com/Desktop/Default.aspx?r=5854756

کلمات کلیدی :

با ما در تماس باشید

  • آدرس:شمال به جنوب اتوبان شهید باقری ، نبش 210 غربی (بابامحمدی) ،پلاک 186 ، واحد1
  • ایمیل: peyabkav@gmail.com
  • تلفن: 770381217-77067550-77080511

آخرین اخبار

درباره ما

بازوي مشاوره جهت كارفرمايان و مديران ارشد جامعه مهندسي ايران